Onze eerste dag in Addis zit er al bijna op. Een dag vol belevenissen, indrukken, emoties.
Vandaag wilden we Gelgela bezoeken, het weeshuis waar Thereza verbleven heeft. Het bestaat echter niet meer in die vorm. De organisatie is er nog wel, en heeft verschillende opvanghuizen voor verlaten kinderen en weeskinderen, vooral in het Zuiden. Ze plaatsen echter geen kinderen meer voor adoptie (doordat deze adopties niet altijd volgens de regels verliepen, las ik op het internet). Onze reisorganisator Gerard, en vooral dan zijn medewerker Getahun, spoorde echter een medewerker op van Gelegela in een 'branch' die ze nu openhouden in Addis, voor verlaten zieke, niet adoptabele, kinderen. We reden met onze chauffeur Aklile en Getahun door een andere wereld... ik had graag foto's genomen maar durfde niet goed omdat ik me nogal de Westerse voyeurist voelde. Ik kan het ook niet goed beschrijven, op bepaalde stukken is de weg verdwenen, langs de kant loopt er altijd een massa volk, maar niet alleen mensen: vooral ook geiten en ezels, hier en daar een paard, honden, en alles loopt kriskras door elkaar. Allerhande soorten kraampjes wisselen elkaar af, dan weer een braakliggend stuk modder waar veel volk verzamelt - Thereza vertelde dat dat voor de dieren is. Nu vind ik het jammer dat ik er geen foto's van heb.
De tocht bracht ons dus bij het opvangtehuis, waar ik dan wel foto's genomen heb, die voor zich spreken.
Ik vond het zo ontroerend hoe dit ventje de gekregen kleren mooi aan het opruimen was...
Nadien nam de verantwoordelijke van het tehuis ons mee naar het hoofdbureau van Gelgela, want daar lag het dossier van Thereza. En we kregen een pasfotootje mee van toen ze 5 was! Wat een schatje!
Thereza zelf was ook heel blij dat ze die in handen kreeg.
Nadat we wat gegeten hadden, zijn we nog even gaan shoppen, en de chauffeur bracht ons naar dezelfde wijk waar we 3 jaar geleden ook een traditionele Ethiopische jurk kochten. We gingen in dezelfde winkel en de verkoper beweerde ons nog te herkennen (wat ik met een klein korreltje zout neem, ik herkende hem omdat ik er destijds een foto genomen had).
Ze heeft in ieder geval weer een prachtige jurk.
Morgen hebben we een lange rit voor de boeg: we rijden naar Lake Langano. Overmorgen rijden we van daaruit naar Shashemene om Tagesech, Thereza's mama te ontmoeten en dan rijden we door naar Buge, haar geboortedorp, waar haar oom Tesfaye ons verwacht.
Nu gaan we eerst nog een hapje eten en nadien vroeg in ons bed kruipen, want de vorige nacht was wat te kort.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten